GFI en GFCI zijn hetzelfde apparaat. GFCI staat voor ground fault circuit interrupter, GFI voor ground fault interrupter, en de korte vorm bestaat omdat hij makkelijker paste op de voorkant van een apparaat en in het orderboek van een aannemer. Er is geen technisch verschil, geen normverschil en geen prestatieverschil tussen een GFI en een GFCI. Het getal dat het ene apparaat werkelijk van het andere onderscheidt, is de stroom waarbij het afschakelt, en de norm legt dat getal vast op vijf milliampère met een tolerantie van plus of min één.
Dat is van belang op het moment van aankoop, want een koper die naar het verschil tussen de twee namen zoekt, probeert meestal uit te maken of twee producten in een schap echt verschillend zijn. Dat zijn ze niet. Wat verschilt, is of het apparaat überhaupt een ground fault interrupter van klasse A is, en dat is een vraag over zijn listing en niet over zijn label. Wenzhou Zhengyuan Electronic Co., Ltd. bouwt in Wenzhou stopcontacttesters die deze apparaten op locatie controleren, en het onderscheid tussen controleren en certificeren is het onderwerp van het grootste deel van dit artikel.
Waar de twee namen vandaan komen
De National Electrical Code gebruikt doorlopend ground fault circuit interrupter, en de listingnorm erachter, UL 943, gebruikt dezelfde bewoording. Fabrikanten namen de kortere GFI over op de voorkant van apparaten en in catalogusvermeldingen, en de handel volgde. Elektrotechnische groothandels voeren dezelfde voorraad onder beide koppen, en een aannemer die het ene bestelt en het andere krijgt, heeft hetzelfde artikel gekregen.
Buiten Noord-Amerika ligt het anders, waar het equivalente apparaat aardlekschakelaar of RCD heet en onder IEC-normen valt in plaats van UL 943. Een RCD en een GFCI vervullen dezelfde beschermende functie en zijn als product niet uitwisselbaar, omdat ze volgens verschillende normen zijn gebouwd en gecertificeerd en in verschillende installatiesystemen passen.
Het getal dat het apparaat definieert
Een ground fault interrupter werkt door de stroom die via de fasegeleider weggaat te vergelijken met de stroom die via de nulleider terugkomt. In een gezond circuit zijn die twee gelijk. Wanneer stroom via een persoon, een nat oppervlak of een falende isolatie naar aarde ontsnapt, zijn de twee niet langer gelijk, en het apparaat schakelt af op dat verschil. Klasse A-apparaten moeten afschakelen wanneer de onbalans het niveau van vijf milliampère bereikt, en de norm legt ook een maximale tijd vast waarbinnen de afschakeling moet gebeuren.
Vijf milliampère is geen willekeurig getal. Het ligt onder het niveau waarop aanhoudende stroom door een menselijk lichaam spiercontractie veroorzaakt die zo ernstig is dat men niet meer kan loslaten, en dat is precies het faalmechanisme dat het apparaat moet voorkomen. Een apparaat dat bij dertig milliampère afschakelt, beschermt apparatuur. Een apparaat dat bij vijf afschakelt, beschermt mensen. Beide zijn nuttig, en slechts één ervan is een GFCI.
Wat een GFCI doet wat een overstroombeveiliging niet kan
Een installatieautomaat beschermt de bedrading. Hij opent wanneer de stroom lang genoeg boven zijn nominale waarde komt om de kabel te bedreigen, en een aardfout van een paar milliampère zit daar mijlenver onder. Iemand die een schok krijgt via een hand en een natte vloer, trekt misschien een kleine fractie van een ampère terwijl de automaat niets verkeerds ziet. De twee apparaten beantwoorden verschillende vragen en geen van beide vervangt het andere.
Daarom is aardfoutbescherming vereist op de plaatsen waar een persoon en een aardpad elkaar waarschijnlijk ontmoeten: keukens, badkamers, wasruimtes, garages, buiten en overal in de buurt van water. De eis volgt het gevaar, niet het gebouwtype.
GFCI, RCD en AFCI: drie apparaten die mensen verwarren
De drie worden geregeld door elkaar gehaald omdat het allemaal beveiligingen zijn die afschakelen, en omdat ze door dezelfde persoon worden geïnstalleerd. De tabel scheidt ze naar wat ze detecteren.
| Apparaat | Wat het detecteert | Waar de term wordt gebruikt |
|---|---|---|
| GFCI | Stroomonbalans tussen fase en nul, op het niveau van vijf milliampère | Noord-Amerika, National Electrical Code en UL 943 |
| GFI | Hetzelfde, onder een kortere naam | Voorkanten van apparaten, catalogusvermeldingen en handelsgebruik in Noord-Amerika |
| RCD | Stroomonbalans, bij drempels die de toepasselijke IEC-norm vastlegt | Europa, het Verenigd Koninkrijk, Australië en het grootste deel van de rest van de wereld |
| AFCI | De kenmerkende hoogfrequente signatuur van een vlamboogfout | Noord-Amerika, voor eindgroepen waar beschadigde kabel het gevaar is |
Het praktische gevolg is dat een tester die is gebouwd om een Noord-Amerikaanse GFCI te controleren, op een afschakeling bij vijf milliampère test, terwijl een instrument voor een Europese installatie een RCD test bij een drempel die dertig of driehonderd milliampère kan zijn. Dezelfde drie lampjes op een tester kunnen verschillende dingen betekenen, afhankelijk van de markt waarvoor hij is gebouwd.
Hoe je weet of het exemplaar voor je echt werkt
Elke GFCI heeft een testknop, en erop drukken is de eerste controle. Die knop maakt een interne onbalans en het apparaat hoort af te schakelen. Het is een functionele controle van het mechanisme en niets meer: hij verifieert de afschakeldrempel niet, hij verifieert de afschakeltijd niet, en hij kan een apparaat niet detecteren waarvan het meetcircuit is weggedreven.
Een insteekbare stopcontacttester met een testknop voor aardfouten doet hetzelfde werk van buitenaf, door een kleine lekstroom in de beschermende geleider te injecteren en te kijken of het apparaat opent. Dit is de controle die op locatie het vaakst wordt uitgevoerd, en het is de moeite waard precies te zijn over wat ze bewijst. Ze bewijst dat het apparaat afschakelt wanneer het met een fout wordt geconfronteerd. Ze bewijst niet dat het apparaat bij vijf milliampère afschakelt. Alleen een instrument dat de werkelijke afschakelstroom en de afschakeltijd meet, kan dat vaststellen, en dat instrument kost aanzienlijk meer dan een stopcontacttester.
Onze gids voor stopcontacttesters behandelt hoe je de lichtcombinaties op de drielampstesters leest en wat elk patroon zegt over de bedrading achter het stopcontact, wat de andere helft van dezelfde klus is.
Wat een stopcontacttester controleert en wat hij niet kan
Een drielampige stopcontacttester controleert de bedrading van het stopcontact zelf: of fase en nul goed om zitten, of de beschermende aarde aanwezig is, en of aarde en nul zijn verwisseld of doorverbonden. Dat zijn de fouten die een installatie gevaarlijk maken voordat iemand iets aanraakt, en ze zijn onzichtbaar zonder tester. De veiligheidsgids voor huisbedrading loopt de foutpatronen door in de volgorde waarin ze het vaakst worden gevonden.
Wat een tester niet kan, is meten. Hij meldt een combinatie van lampjes, geen getal. Hij vertelt je niet hoeveel stroom het aardfoutapparaat werkelijk nodig had om af te schakelen, en hij vertelt je niet of een aardverbinding laagohmig is of alleen maar aanwezig. Een tester die aanwezigheid meldt waar de vraag weerstand was, is de meest voorkomende manier waarop een stopcontacttester te veel vertrouwen krijgt, en de oplossing is weten welke van de twee vragen je hebt gesteld. Ons assortiment stopcontacttesters is gebouwd rond die drielampige controle, en de volledige categorie stopcontacttesters vermeldt de varianten naar de markt waarop ze zijn gericht.
Stuur ons de markt waarin je verkoopt
Als je stopcontacttesters selecteert voor het assortiment van een distributeur, is de beslissende vraag niet de naam op het apparaat maar de norm die de markt handhaaft en de foutpatronen die de lokale handel werkelijk tegenkomt. Vertel ons in welk land je verkoopt, of de installatie een GFCI of een RCD gebruikt, wat het lokale stekkertype is, en de hoeveelheid voor de eerste bestelling. Onze ingenieurs in Wenzhou antwoorden binnen 24 uur met het model dat bij jouw markt past, de lampcombinatie die het meldt, en een stukprijs op basis van jouw aantallen.